ԳԵՂԱՄ ԻՇԽԱՆՅԱՆ / Իմ սիրելի բակունցյան հերոսը

Ձեզ ենք ներկայացնում Ակսել Բակունցի ծննդյան 120-ամյակի առթիվ Սյունիքի ու Արցախի ավագ դպրոցներում հայտարարված շարադրության մրցույթի առաջին տեղի մրցանակակիր, Շոշի Սարգիս Աբրահամյանի անվան միջնակարգ դպրոցի XII դասարանի աշակերտ Գեղամ Իշխանյանի աշխատանքը:

Արցախցի եմ, մեկն այն բազմաթիվ դպրոցականներից, որոնք դպրոց են գնում, սովորում կամ չեն սովորում օրվա դասերը, չարաճճիություններ անում, ամբողջ օրը խճճվում համացանցի լաբիրինթոսում, ոգևորվում սիրած հերոսների արարքներով: Ի տարբերություն իմ շատ հասակակիցների՝ ես սիրում եմ նաև գրքեր կարդալ և առավելապես ոգևորվում եմ հայրենասիրական, պատմական ստեղծագործություններով, իսկ երբեմն ինձ թվում է, թե նրանց հերոսներն իմ կողքին են, ապրում, արարում և ոգևորում են ինձ: Ամեն գարնան սիրում եմ զբոսնել գյուղի այգիներում, նայել քչքչան առվակի ջրերին և, թվում է, թե ուր որ է կհանդիպեմ նրան՝ ճերմակ, խճճված մազերի մեջ կորած դեմքով, բարձրահասակ, բարի, քաղցրաձայն, համակրելի ծերունուն՝ իմ սիրած հերոս Հազրոյին՝ ծիրանի փողի նշանավոր տիրակալին, ում հետ ծանոթացա ինձ շատ հոգեհարազատ մի գրողի՝ Ակսել Բակունցի գրքերից մեկում:

ԳԻՏԱԺՈՂՈՎԻ ԱՌԱՆՑՔՈՒՄ ՍՅՈՒՆԻՔՆ Է

Հոկտեմբերի 19-ին Գորիսի պետական համալսարանում մեկնարկեց բուհի 50-ամյակին նվիրված «Սյունիքը կրթության և մշակույթի օջախ» խորագրով երկօրյա հանրապետական գիտաժողովը, որին մասնակացում էին Երևանի պետական համալսարանի, Խ.Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի, Վանաձորի պետական համալսարանի, Արցախի պետական համալսարանի, Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի, Կրթության ազգային ինստիտուտի, ՀՀ ԳԱԱ Պատմության ինստիտուտի, ԳԱԱ Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի, ԳԱԱ Հ.Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտի, ԳԱԱ Մ.Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի, Սպահանի համալսարանի, Ռուսաստանի պետական հումանիտար համալսարանի, Հայաստանի ազգագրության թանգարանի, ԼՂՀ պետական արխիվի, ՀՀ Մշակույթի նախարարության բազմաթիվ անվանի գիտնականներ ու մշակույթի գործիչներ: Գիտաժողովի աշխատանքներում ներգրավված էր նաև ԳՊՀ-ի պրոֆեսորադասախոսական կազմը:

Գիտաժողովը նվիրված էր Սյունիքի պատմամշակութային ժառանգության, կրթական գործի ձեռքբերումների համակողմանի ուսումնասիրություններին:

ԹԱՆԳԱՐԱՆՆԵՐԻ ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ՕՐԸ ԱԿՍԵԼ ԲԱԿՈՒՆՑԻ ՏՈՒՆ-ԹԱՆԳԱՐԱՆՈՒՄ

1978 թվականից ի վեր մայիսի 18-ը համախմբում է աշխարհի 5 մայրցամաքների ավելի քան 30 հազար թանգարանների: «Թանգարանների գիշեր» միջոցառմանը և Թանգարանների միջազգային օրվան 1992 թվականից միացել են նաև Հայաստանի ու Արցախի բազմաթիվ թանգարաններ: 

Միջոցառումը հնարավորություն է տալիս հասարակությանը անվճար, գիշերային միջավայրի ներքո ներգրավվելու թանգարանային անցուդարձին և նորովի բացահայտելու թանգարաններում պահվող մշակութային արժեքները, հաղորդակցվելու թանգարանային խորախորհուրդ մթնոլորտին: Մի ամբողջ օր երեկոյից մինչև կեսգիշեր թանգարաններն այցելուներին առաջարկում են բազմապիսի միջոցառումներ, որոնք հետաքրքրություն են առաջացնում հանրության մեջ:

Թանգարանների միջազգային օրը ամեն տարի ունենում է խորհրդանշական թեմա, և ԻԿՕՄ-ը հրապարակում է տվյալ թեմային առնչվող միջոցառումները:

Այս տարվա խորագիրն էր՝ «Ցավոտ պատմություններ. Դժվար պատմելին թանգարաններում». թեմա՝ խորապես համահունչ հայ ժողովրդի կյանքի բազմաթիվ անկյունադարձերին: 

Թանգարանների միջազգային օրվա առթիվ Գորիսի համայնքապետարանի, Բակունցի տուն-թանգարանի «Միրհավ» գրական ակումբի և ԳՊՀ-ի Պատմության ամբիոնի նախաձեռնությամբ Ակսել Բակունցի տուն-թանգարանում կազմակերպվեցին թեմատիկ միջոցառումներ:

ՔԱՋԻԿ ԴՈՐՈՒՆՑ / «Աղոթք Ակսել Բակունցի լուսապայծառ հիշատակին կանգնեցված խաչքարի առթիվ»

2004 թվականին Ակսել Բակունցի 105-ամյակի առթիվ Սյունյաց մեծահարգ մարզպետ Սուրեն Խաչատրյանի նախաձեռնությամբ ու մեկենասությամբ գրողի տուն-թանգարանի այգում կանգնեցվեց քանդակագործ Ռազմիկ Արզումանյանի կերտած կոթողային խաչքարը: Հավերժության ոգով են շնչում խաչքարին փորագրված տողերը̀ «Կամաւն Աստուծոյ եւ արդեամբ մարզպետի Սիւնեաց Սուրեն Խաչատրեանա կանգնեցաւ սուրբ խաչս ի բարեխաւս Ակսել Բակունցա, որ չարաղետ ամի ՌՋԼԷ փոխեցաւ ի Քրիստոս եթող կսկիծ անսփոփ ազգիս հայոց»: 

Յուրաքանչյուր սյունեցի երախտագիտությամբ ու խոնարհաբար ընդունեց իր տաղանդավոր զավակի հիշատակը հավերժացնող այդ պարգև-հուշարձանը, քանզի Ակսել Բակունցը շիրմաքար չուներ: Հայրենի հողը բախտ չունեցավ ամփոփելու Բակունցի աճյունը, բայց ամփոփեց ոգին… 

Ձեզ ենք ներկայացնում Քաջիկ Դորունցի աղոթք-բանաստեղծությունը̀ գրված «Բակունցի լուսապայծառ հիշատակին կանգնեցված խաչքարի առթիվ»:

ՆՈՐԱՀԱՅՏ ԼՈՒՍԱՆԿԱՐ ̸ Ակսել Բակունցը ծնողների` Ստեփան Թևոսյանի և Բոխչագյուլի հետ

Այս ընտանեկան լուսանկարը Ակսել Բակունցի տուն-թանգարանի ֆոնդը համալրած վերջին ցուցանմուշն է: Տուն-թանգարանի տնօրեն Վարդան Սարգսյանն այն հայտնաբերել է Գորիսի երկրագիտական թանգարանի օժանդակ ֆոնդում:

ԱԿՍԵԼ ԲԱԿՈՒՆՑԸ 116 ՏԱՐԵԿԱՆ Է (տեսանյութ, լուսանկարներ)

Իմաստախոսությունն ասում է՝ <<Միլիոնավոր մարդկանցից, որ ժողովուրդ են կազմում, ծնվում է միայն մի հանճար, ապարդյուն անցնող միլիոնավոր ժամերից միայն մեկն է դառնում իրոք պատմական: Եվ դա մարդկության աստեղային ժամն է>>: Հայ ժողովրդի համար այդ աստեղային պահերից մեկն էլ 1899 թվականի հունիսի 13-ն էր՝ հայ արձակի բյուրեղային վարպետներից մեկի՝ Ակսել Բակունցի ծննդյան տեսլաժամը:

Օրերս լրացավ մեծանուն արձակագրի ծննդյան 116-ամյակը, որը Գորիսում նշվեց մեծ շուքով: Գրական տոնն այս տարի նշանավորվեց հիշարժան իրադարձությամբ. թանգարանի բակում Սյունիքի մարզպետի մեկենասությամբ տեղադրվեց գրողի կիսանդրին(քանդակագործ Մ.Ղուկասյան): Մարզպետ Ս.Խաչատրյանի, փոխմարզպետ Վ.Դավթյանի, Գորիսի քաղաքապետ Վ.Ադունցի, Գորիսի հոգևոր թեմի առաջնորդ Ահարոն քահանա Մելքումյանի և պաշտոնատար այլ անձանց անմիջական մասնակցությամբ էլ տեղի ունեցավ հուշարձանի բացման հանդիսավոր արարողությունը:

ՍԵՐՈ ԽԱՆԶԱԴՅԱՆԻ ՏՈՒՆ-ԹԱՆԳԱՐԱՆԸ ԳՐՈՂԻ 100-ԱՄՅԱԿԻ ՇԵՄԻՆ... ԱՆՀՐԱԺԵՇՏ Է ԳՈՐԾԵԼ / Ֆոտոշարք, տեսանյութ

2015-ին լրանում է հայ նշանավոր արձակագիր Սերո Խանզադյանի ծննդյան 100-ամյա հոբելյանը, որ, անառարկելիորեն, պետք է նշվի պետական պատշաճ մակարդակով: Գրողի՝ աղմկահարույց <<ոդիսական>> ունեցող գորիսյան առանձնատունը Սյունիքի մարզպետ Ս.Խաչատրյանի շնորհիվ մի քանի տարի է արդեն, ինչ պետության սեփականությունն է և կոչված է պահպանելու գրողի մասունքները: Գորիսի հյուսիս-արևմտյան հատվածի բարձրադիր, գեղատեսիլ լանջերից մեկին ծվարած ինքնատիպ շինությունը, չնայած մուտքին փակցված ցուցանակի ծանուցագրին, քիչ է նման կամ գրեթե նման չէ թանգարանի: Ամեն մի թանգարան, անկախ կառուցվածքից, մարդու կերտած մնայուն արժեքների գիտականորեն համակարգված հավաքածու է, որ ունի գիտական ու ճանաչողական բացառիկ նշանակություն:

ԼՈՐԻԿ ՄԻՆԱՍՅԱՆԻ ԱՆՀԱՏԱԿԱՆ ՑՈՒՑԱՀԱՆԴԵՍԸ ԳՈՐԻՍՈՒՄ

Սեպտեմբերի 24-ին Գորիսի քաղաքային պատկերասրահում բացվեց կապանցի գեղանկարիչ Լորիկ Մինասյանի անհատական ցուցահանդեսը: 

Լորիկ Մինասյանը ծնվել է 1958 թվականին Կապանում: Ավարտել է Խ.Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի գեղանկարչության բաժինը: 2002 թվականից ՀՀ Նկարիչների միության անդամ է: Ունեցել է բազմաթիվ խմբակային ցուցահանդեսներ Հայաստանում և արտերկրում: Գորիսում Լ.Մինասյանը արվեստասեր հասարակությանը ներկայացավ անհատական անդրանիկ ցուցահանդեսով: 

Ցուցահանդեսի բացմանը ներկա էին քաղաքապետարանի մշակույթի բաժնի աշխատակիցներ, քաղաքի մշակութային կառույցների և հասարակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ, աշակերտներ, ուսանողներ, Ֆրանսիայի Վիեն քաղաքից ժամանած պատվիրակության անդամներ:

ՆՈՐ ԱՆՈՒՆ ՀԱՄԱՍՏԵՂԱԳԻՏՈՒԹՅԱՆ ՄԵՋ

2014 թվականի հունիսի 18-ին ԵՊՀ-ում գործող ԲՈՀ-ի 012 մասնագիտական խորհրդում տեղի ունեցավ մեր հայրենակցուհի, ՀՀ ԳԱԱ Մ.Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի հայցորդ Լիլիթ Թունյանի թեկնածուական ատենախոսության պաշտպանությունը, որի արդյունքում նրան շնորհվեց բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան՝ «Գրականության տեսություն» (Ժ.01.04) մասնագիտությամբ: 

Լիլիթ Թունյանը ծնվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Գորիսում: Միջնակարգ կրթություն ստացել է Ակսել Բակունցի անվան թիվ 1 դպրոցում: 2004-2010 թվականների ընթացքում սովորել է Գորիսի պետական համալսարանի «Հայոց լեզու և գրականություն» բաժնի բակալավրիատում, ապա՝ նույն բաժնի մագիստրատուրայում՝ ավարտելով գերազանցության դիպլոմներով: 2010 թվականին ՀՀ ԳԱԱ Մ.Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի «Գրականության տեսություն» բաժնում ձևակերպվել է որպես հայցորդ և բ.գ.դ., պրոֆեսոր Կիմ Աղաբեկյանի ղեկավարությամբ մինչև 2014 թվականը աշխատել «Համաստեղի արձակի պոետիկան» թեմայով ատենախոսության վրա, որի փայլուն պաշտպանությամբ էլ, ի վերջո, նա ստացավ իր հայցած գիտական աստիճանը:

ԿԱՄՍԱՐԻ ԱՆՀԱՏԱԿԱՆ ՑՈՒՑԱՀԱՆԴԵՍԸ ԳՈՐԻՍՈՒՄ

Օգոստոսի 23-ին Գորիսի քաղաքային պատկերասրահում բացվեց աբստրակտ նկարչության ճանաչված վարպետներից մեկի՝ Կամսարի (Կամո Սահակյանի) անհատական ցուցահանդեսը: 

Կամո Սահակյանը ծնվել է 1961 թվականին Եղեգնաձորում: Սովորել է տեղի գեղարվեստի դպրոցում(Վան Եղյանի դասարանում), այնուհետև ավարտել Երևանի Փ.Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը: 1980 թվականից մասնակցել է հանրապետական, համամիութենական և միջազգային մի շարք մրցույթների, ունեցել խմբակային ու անհատական բազմաթիվ ցուցահանդեսներ: 1989 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է:

ԼՈՐԵՏԱ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ / Պարույր Սևակը իմ հուշերում

Երանությամբ եմ հիշում անցյալը, երբ երիտասարդ, թռվռուն աղջիկ էի, և պոեզիան էր իմ կյանքի տարերքը: Բայց ինչքա՜ն-ինչքա՜ն բան ենք կորցրել մեր երիտասարդ տարիներին, ինչքա՜ն կարևոր արժեքներ չենք գնահատել, որի համար տառապում, ցավում ենք այսօր: Այդպես էլ ըստ արժանվույն չկարողացա գնահատել իմ և եղբորս՝ Ալբերտ Իսաջանյանի՝ Պ.Սևակի հետ ունեցած սրտագին բարեկամությունը:

Առաջին անգամ Սևակին հանդիպել եմ, երբ դեռատի մի աղջնակ էի, իր խոսքերով ասած՝ <<Լորիկ-բալիկ>>:

Դպրոցում էի, տասներորդ դասարանում: Ավագ ջոկատավարը դասամիջոցին մտավ դասարան և, դիմելով ինձ, ասաց. <<Քաղաքային գրադարանից քեզ շտապ կանչում են>>: Հասկացա, որ Նինա Հովսեփյանն է կանչում, որը գրադարանի վարիչն էր և միաժամանակ <<Միրհավ>> գրական խմբակի ստեղծողն ու ղեկավարը:

ԼԵՎՈՆ ՍԱՀԱԿՅԱՆ / Մանրապատումներ

ՎԱԽ ԵՎ ՊԱՐՏԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ

1993 թվականի գարնանային մի օր ինձ և ընկերոջս վիճակվեց բեռնատարով արկ տեղափոխել դիրքերում գտնվող մեր <<Գրադ>> կայանքների և հրանոթների համար: Թշնամին հաճախակի կրակում էր Գորիսի ենթամարզի գյուղերի և Գորիս քաղաքի վրա, մերոնք էլ, բնականաբար, պատասխանում էին:

Ծանր բեռնված ավտոմեքենայով մի կերպ բարձրացանք Քարաշեն գյուղի մոտ գտնվող բարձունքը: Արկերի մի մասը բեռնաթափելուց հետո ճանապարհվեցինք դեպի Տեղ գյուղի դիրքերը:

Հուշ-ցերեկույթ՝ նվիրված Ակսել Բակունցի մահվան տարելիցին

Հուլիսի 8-ին լրացավ Ակսել Բակունցի եղերական մահվան 77-րդ տարելիցը, ինչի առթիվ <<Միրհավ>> գրական խմբակի նախաձեռնությամբ գրողի տուն-թանգարանում կազմակերպվել էր հուշ-ցերեկույթ: 
Ներկաները ծաղիկներ դրեցին թանգարանի բակում տեղադրված Բակունցի խորհրդանշական շիրմաքար-հուշակոթողին, այնուհետև այգու տաղավարում հոգեթաս բարձրացրին գրողի ապրող հիշատակի ու շարունակվող ներկայության համար: Ժամանակի արյունոտ եղելությունների մասին սրտառուչ խոսք ասաց տուն-թանգարանի տնօրեն Վարդան Սարգսյանը՝ ոգեկոչելով ոչ միայն Բակունցի, այլև ստալինյան բռնակագին զոհ դարձած մյուս եղերաբախտ գրողների հիշատակը:

Lratvutyun.am-ի ակնհայտ ոտնձգությունը

«Միրհավ» գրական խմբակի բլոգ-կայքի ադմինիստրացիան իր վրդովմունքն է հայտնում հանրապետական էլեկտրոնային լրատվամիջոցներից մեկի՝ lratvutyun.am-ի դեմ, որը, խախտելով «Հեղինակային և հարակից իրավունքների մասին» օրենքի պարտադիր պահանջները, լուսանկար է արտատպել mirhav.blogspot.com-ից՝ առանց պատշաճ հղման: Սկզբնաղբյուրի նշումը պարտադիր էր, ինչը չարակամորեն անտեսվել է նշված կայքի կողմից: Ավելին, «կողոպտված» լուսանկարը, որը պատկերում է Գորիսում Ակսել Բակունցի 115-ամյակին նվիրված հանդիսույթից մի դրվագ, որևէ առնչություն չունի նյութի հետ՝ հրապարակված lratvutyun.am-ի հունիսի 26-ի լրահոսում:

ՑՈՒՑԱՀԱՆԴԵՍ ԳՈՐԻՍՈՒՄ / Գևորգ Մշեցի Ջավրուշյան

ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆ 

Հարգելի՛գորիսեցիներ.

Հունիսի 24-ին, ժամը 15.00-ին Գորիսի քաղաքային պատկերասրահում կբացվի հայ գեղանկարիչ, քանդակագործ Գևորգ Մշեցի Ջավրուշյանի անհատական ցուցահանդեսը: 

Գորիսի քաղաքապետարանը և ՀՀ նկարիչների միության Սյունիքի մասնաճյուղը սիրով հրավիրում են բոլոր արվեստասերներին՝ ներկա լինելու ցուցահանդեսի բացմանը: 
Ցուցահանդեսի հովանավորն է Ֆրանսիայի Վիեն քաղաքի Հայ մշակույթի տունը:

ԳՈՐԻՍՈՒՄ ՆՇՎԵՑ ԱԿՍԵԼ ԲԱԿՈՒՆՑԻ ԾՆՆԴՅԱՆ 115-ԱՄՅԱԿԸ

Հունիսի 13-ին լրացավ հայ արձակի խոշորագույն ներկայացուցիչ Ակսել Բակունցի ծննդյան 115-ամյակը: Գրական հոբելյանի առթիվ մայրաքաղաքից, Արցախից ու Հայաստանի տարբեր մարզերից գրողի ծննդավայր էին ժամանել բազմաթիվ հյուրեր՝ գրական աշխարհի ներկայացուցիչներ, արվեստի ու մշակույթի գործիչներ, պաշտոնական անձինք՝ արժանին մատուցելու մեծ գրողի անվանն ու <<մյուռոնի նման սրբազնագույն>> գործին: 

Հոբելյանական միջոցառումները մեկնարկեցին Ակսել Բակունցի կիսանդրու և ապա՝ խաչքար-հուշաղբյուրի մոտ ծաղկեդրման և հարգանքի տուրքի արարողությունով, այնուհետև շարունակվեցին գրողի տուն-թանգարանում, որտեղ Գորիսի կրթամշակութային կառույցների համատեղ ստեղծագործական ուժերով կազմակերպվել էր ցերեկույթ:

ԱԿՍԵԼ ԲԱԿՈՒՆՑԻ ԲԱՆՏԱՅԻՆ ԿՅԱՆՔԻՑ

Բակունցի հետ բանտային կյանքի նույն դժնի օրերը կիսած Գուրգեն Մանուկյանը պատմել է հետևյալը. <<Բանտում Բակունցը որևէ բան գրում էր ծխախոտի փոքրիկ թղթիկների վրա լուցկու այրված ծայրով, որոնք պահպանելը հնարավոր չէր, քանի որ այրված լուցկու փոշին թղթի վրայից անէանում էր: Նրա մէջ կար գրելու ծարավ, կուտակված մտքեր ու պատկերներ, բայց ոչ թուղթ կար, ո՛չ էլ՝ թանաք: … Բակունցը շատ կենսասէր էր, ապրել ու տեսնել էր ուզում, բայց միաժամանակ չէր սարսում նրանից, ինչ որ գալու էր իր գլխին: Նա միայն տանջվում էր նրանից, որ աննպատակ, քմահաճ ու մութ գործերի զոհ է դառնում: Նա երբեք իրեն չցուցեց, որ գրող է ու կարևոր գործեր է ստեղծել:

ԱՅՍՕՐ ԳՈՒՍԱՆ ԱՇՈՏԻ ԾՆՆԴՅԱՆ ՕՐՆ Է

Ասում ենª մշակույթը ստեղծվում է, երբ ժողովրդի ոգին §ամուսնանում է¦ տվյալ երկրի, հողի հետ: Հիրավի, արարչագործ է Սյունյաց ոգին: Գուսան Աշոտի երևույթը ևս այդ իրողության փայլուն վկայությունն է: Նրա արվեստը ստեղծվել, դարբնվել է ըստ Սյունյաց հողի անարատ ոգու… Այստեղ է Գուսան Աշոտի մեծությունը, նրա արվեստի բանալին: 

Աշոտի անունը սիրելի ու թանկ է ոչ միայն իր ծննդավայրումª հնամենի Գորիսում: Նրա ստեղծագործությունը հայ գուսանական արվեստի բարձրագույն թռիչքն է: Գուսանը որպես երևույթ մեր ազգային մշակույթի, բնաշխարհիկ ոգու ամենաբնորոշ ու հնչեղ դրսևորումներից է: Նա ստեղծեց  իր խորապես անկրկնելի երգաշխարհըª կենսական ճշմարտության հավերժախոս խորհրդով, այն էª կյանքի մասին երգել կյանքի՛ ձայնով: Ժողովրդական երգը նա ընդունել է ամբողջ էությամբ, կարծես միացել, խառնվել է հետը: Գուսանը կարողացել է հողի ոգին գիտակցել և աննման, սրտաբուխ իր երգի միջոցով այդ գիտակցությունը բարձրացնել համաշխարհային արժեքների մակարդակի:

ՇՆՈՐՀԱԿԱԼՈՒԹՅՈՒՆ ԳՐԱԴԱՐԱՆԻՆ ԳԻՐՔ ՆՎԻՐԱԲԵՐՈՂՆԵՐԻՆ

Խոստացել էինք լուսաբանել Գրքի տոնին նվիրված <<ՆՎԻՐԻՐ ԳԻՐՔ ԳՐԱԴԱՐԱՆԻՆ>> ակցիայի շրջանակում Գորիսի Գուսան Աշոտի անվան մշակույթի կենտրոնի գրադարանին գիրք նվիրաբերած անձանց անունները: ՄԻՐՀԱՎ գրական խմբակը և գրադարանային բաժնի  աշխատակազմը ևս մեկ անգամ խորին շնորհակալություն են հայտնում այն անձանց, ովքեր չեն զլացել գիրք նվիրել հայրենի քաղաքի գրադարանին: 

Ստորև ներկայացնում ենք նրանց անունները և նվիրաբերված գրքերի քանակը:

ՆՈՐ ԳՐՔԵՐ

ԱՊԵՏՆԱԿ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ, Անթեղած կրակներ, Բանաստեղծություններ, Ե., Զանգակ-97, 2013, 240 էջ 

Ապետնակ Գրիգորյանը ծնվել է 1935թ. փետրվարի 14-ին Սյունիքի մարզի Գորիս քաղաքում: 1955-1956 ուստարում ավարտել է Ակսել Բակունցի անվան միջնակարգ դպրոցը: 1957-1960 թթ. ծառայել է խորհրդային բանակում: 1962թ. վերադարձել է հայրենիք և աշխատանքի անցել Տաթևհէկի շինարարությունում նախ՝ որպես ձևավորող նկարիչ, ապա՝ շինմոնտաժային տեղամասում՝ որպես մոնտաժող փականագործ: Նույն թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի հայոց լեզվի և գրականության հեռակա բաժինը: 1966թ. գործուղվել է Գորիսի շրջանի Հալիձոր գյուղ՝ որպես հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ մինչև 1969 թվականը: Համալսարանն ավարտելուց հետո՝ 1970-2005թթ. աշխատել է Գորիսի թիվ 3 միջնակարգ դպրոցում: Ստեղծագործել է դպրոցական տարիներից: <<Անթեղած կրակներ>>-ը բանաստեղծի առաջին ժողովածուն է: 

ՈԳՈՐՈՒՄ

Հանգիստ չեն տալիս խոհերս կրկին,

Ու դարդն եմ անում ես այս աշխարհի,

Առել եմ երկրի ցավերը գրկիս,

Հանել ոսկեհատ հույզերիս բարին...

Ու սերմանում եմ ինչպես մարգարե,

Հարության հունդը՝ ճառագը հոգուս,

Ինչպես լուսատուն հար ու արդարև՝

Շարմաղ շողերով արեգնահամբույր:

Տալիս եմ երկնին, երկրին, աշխարհին,

Մարդկանց բարեգութ ու սրտախորով,

Ծփուն դաշտերիս ծիլին ու ծաղկին՝

Սերս անհատնում ու սրտագորով: