Ծաղիկ,կանաչ,երկինք,սև:
-Տե՜ս, Երկրարարա'ծ, մրջյունների շուրջը սողուններ են հավաքվել:
-Ոչի՜նչ, ի՞նչ կա որ, բնական է: Դու ուշադրություն դարձրու մրջյունների գլխին տարածված կապույտին:
-Դու իսկապե՞ս տեսնում ես այդ կապույտը:
-Այո:
-Ամե՞ն օր:
-Իհակե ոչ, հակառակ դեպքում ինչպես մրջյունների շուրջը հավաքված սողուններ ամեն օր տեսնելիս, այնպես էլ այդ կապույտից կձանձրանայի ու կնողկայի:
-Լավ, իսկ ի՞նչ ես տեսնում կապույտի մեջ:
-Համենայն դեպս ոչ նրան, որին կարծում ես:
-Իսկ ես ո՞ւմ նկատի ունեի:
-Այն արարածին, որի արարման մասին ոչ մեկին հայտնի չէ, և որին բոլորն են տեսնում կապույտում: Իսկ ես ասում եմ՝ թող կրակի բաժին դառնա նա, քանզի ամենամեծ չարագործն է, բոլոր մեղքերի ակունքը:
-Լավ, արի առաջ գնանք, հոգիս հանեցիր քո մտատանջումներով: