ԼԻԼԻԹ ԹՈՒՆՅԱՆ / Գեղարվեստական ժամանակի ու տարածության դրսևորման ձևերը Համաստեղի արձակում*

Համաստեղի գեղարվեստական արձակում ժամանակն ու տարածությունը հանդես են գալիս մի կողմից իբրև կառուցվածքային նշանակություն ունեցող կատեգորիա, մյուս կողմից՝ իբրև հեղինակի գեղագիտական վերացարկման արդյունք:

Գեղարվեստական գրականության մեջ ժամանակի և տարածության փոխադարձ կապը Մ. Բախտինն անվանել է քրոնոտոպ (հունարենից բառացի թարգմանությամբ նշանակում է` ժամանակատարածություն), որը <<որոշում է գրական ստեղծագործության գեղարվեստական միասնականության կապերը իրական դեպքերի հետ>>[1]:

Առաջինը գերմանացի քննադատ Գ. Լեսսինգն իր հայտնի <<Լաոկոոն կամ գեղանկարչության և բանաստեղծության սահմանների մասին>> աշխատության մեջ անդրադարձավ ժամանակի և տարածության միասնականության խնդրին, արվեստի երկերը բաժանեց` ըստ իրենց ժամանակային և տարածական հատկանիշների:

ՆՈՐ ԱՆՈՒՆ ՀԱՄԱՍՏԵՂԱԳԻՏՈՒԹՅԱՆ ՄԵՋ

2014 թվականի հունիսի 18-ին ԵՊՀ-ում գործող ԲՈՀ-ի 012 մասնագիտական խորհրդում տեղի ունեցավ մեր հայրենակցուհի, ՀՀ ԳԱԱ Մ.Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի հայցորդ Լիլիթ Թունյանի թեկնածուական ատենախոսության պաշտպանությունը, որի արդյունքում նրան շնորհվեց բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան՝ «Գրականության տեսություն» (Ժ.01.04) մասնագիտությամբ: 

Լիլիթ Թունյանը ծնվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Գորիսում: Միջնակարգ կրթություն ստացել է Ակսել Բակունցի անվան թիվ 1 դպրոցում: 2004-2010 թվականների ընթացքում սովորել է Գորիսի պետական համալսարանի «Հայոց լեզու և գրականություն» բաժնի բակալավրիատում, ապա՝ նույն բաժնի մագիստրատուրայում՝ ավարտելով գերազանցության դիպլոմներով: 2010 թվականին ՀՀ ԳԱԱ Մ.Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի «Գրականության տեսություն» բաժնում ձևակերպվել է որպես հայցորդ և բ.գ.դ., պրոֆեսոր Կիմ Աղաբեկյանի ղեկավարությամբ մինչև 2014 թվականը աշխատել «Համաստեղի արձակի պոետիկան» թեմայով ատենախոսության վրա, որի փայլուն պաշտպանությամբ էլ, ի վերջո, նա ստացավ իր հայցած գիտական աստիճանը: