1918 թվականին Վահան Թոթովենցը գրում է <<Դոկտոր Բուրբոնյան>> երգիծավեպը, որը սկզբում ուներ <<Հերոսի մը վերադարձը>> վերնագիրը: 1921 թվականին վեպը լույս է տեսնում Կ.Պոլսում՝ <<Հայաստանի Տոն-Քիշոտը>> խորագրով: Մի քանի անգամ վերամշակվելուց հետո երկի կանոնիկ տարբերակը տպագրվում է 1923 թվականին Հայաստանում՝ այս անգամ արդեն <<Դոկտոր Բուրբոնյան>> խորագրով: Վեպի հերոս դոկտոր Բուրբոնյանի նախատիպը բժիշկ Խաչատուր Բոնապարտյանն է, որ Անդրանիկի զորագնդի հարյուրապետերից էր: Հախուռն, խրոխտ ու բռնկուն նկարագրով դաշնակցական գործչի հետ Թոթովենցը անձնապես ծանոթացել էր 1917-1918 թվականներին` Թիֆլիսում <<Հայաստան>> թերթի խմբագիր եղած ժամանակ:
<<Ծիծաղը լացի քաջությունն է>>,-բանաձևել է Վ. Փափազյանը: Այդպիսի մի քաջություն է Թոթովենցի հիշյալ ստեղծագործությունը՝ ուղղված հայ պոռոտախոս ազգայնականների դեմ: <<Այս վեպը գրած եմ, որ մարդիկ կարդան ու դառնապես արտասվեն>>,- գրում է Թոթովենցը իրականության խորին զգացումով:
