Показаны сообщения с ярлыком գրողներ. Показать все сообщения
Показаны сообщения с ярлыком գրողներ. Показать все сообщения

09.03.2014

ԱՐԿԱԴԻ ԾԱՏՈՒՐՅԱՆ / Արձակ


Արձակագիր, բանաստեղծ Արկադի Ծատուրյանը ծնվել է 1937 թվականին Գորիսի շրջանի Խնձորեսկ գյուղում: Ավարտել է գյուղի միջնակարգ դպրոցը, այնուհետև ստացել է մանկավարժական բարձրագույն կրթություն: Ավելի քան 45 տարի աշխատել է հայրենի գյուղում՝ որպես հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ: Երկար տարիներ պաշտոնավարել է հայրենի դպրոցում՝ որպես ուսմասվար, ապա՝ տնօրեն: 
Պարգևատրվել է Մովսես Խորենացու անվան մեդալով: 
Այժմ Հայաստանի գրողների միության Սյունիքի մասնաճյուղի նախագահն է: 
Ա.Ծատուրյանը տասնվեց գրքերի հեղինակ է (<<Կատակում, զվարճանում, սրամտում է Խնձորեսկը>>, <<Թորոսի խութի գրավումը>>, <<Արքաների խիղճը>>, <<Հողի սիրով>>, <<Զանգեզուրյան տաղեր>>, <<Մի՛ կրակեք հայերի վրա>>, <<Ապրելու իրավունքով>>, <<Առանց հայրենիք չի կարելի>>, <<Հայրենիքը սկսվում է ծննդավայրից>>, <<Ծուխ ծխանի>>, <<Մարդ էլ կա, մարդ էլ>>, <<Ծիծաղում է Խնձորեսկը>>  և այլն): 
Ստորև ներկայացնում ենք պատմվածքներ <<Ծուխ ծխանի>> ժողովածուից: 

24.02.2014

ՆՈՐ ԳՐՔԵՐ

ԱՊԵՏՆԱԿ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ, Անթեղած կրակներ, Բանաստեղծություններ, Ե., Զանգակ-97, 2013, 240 էջ 

Ապետնակ Գրիգորյանը ծնվել է 1935թ. փետրվարի 14-ին Սյունիքի մարզի Գորիս քաղաքում: 1955-1956 ուստարում ավարտել է Ակսել Բակունցի անվան միջնակարգ դպրոցը: 1957-1960 թթ. ծառայել է խորհրդային բանակում: 1962թ. վերադարձել է հայրենիք և աշխատանքի անցել Տաթևհէկի շինարարությունում նախ՝ որպես ձևավորող նկարիչ, ապա՝ շինմոնտաժային տեղամասում՝ որպես մոնտաժող փականագործ: Նույն թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի հայոց լեզվի և գրականության հեռակա բաժինը: 1966թ. գործուղվել է Գորիսի շրջանի Հալիձոր գյուղ՝ որպես հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ մինչև 1969 թվականը: Համալսարանն ավարտելուց հետո՝ 1970-2005թթ. աշխատել է Գորիսի թիվ 3 միջնակարգ դպրոցում: Ստեղծագործել է դպրոցական տարիներից: <<Անթեղած կրակներ>>-ը բանաստեղծի առաջին ժողովածուն է: 

ՈԳՈՐՈՒՄ

Հանգիստ չեն տալիս խոհերս կրկին,
Ու դարդն եմ անում ես այս աշխարհի,
Առել եմ երկրի ցավերը գրկիս,
Հանել ոսկեհատ հույզերիս բարին...
Ու սերմանում եմ ինչպես մարգարե,
Հարության հունդը՝ ճառագը հոգուս,
Ինչպես լուսատուն հար ու արդարև՝
Շարմաղ շողերով արեգնահամբույր:
Տալիս եմ երկնին, երկրին, աշխարհին,
Մարդկանց բարեգութ ու սրտախորով,
Ծփուն դաշտերիս ծիլին ու ծաղկին՝
Սերս անհատնում ու սրտագորով:

02.02.2014

ՔԱՋԻԿ ԴՈՐՈՒՆՑ / Նժույգս մնաց



Նժույգս մնաց: Բանաստեղծություններ:-Ե.,
<<Զանգակ-97>> հրատ., 2001թ.:


Ո՞Վ Է ԼԻՆԵԼՈՒ

Քուռկիկ Ջալալի՛, հեծյալդ, ասա՛,
Ո՞վ է լինելու...
Ո՞վ է գալիքի մշուշից մի օր
Հայտնությամբ անլուր,
Աղապատանքիդ հնազանդ, հլու՝
Քո ագռավքարյան բանտը քանդելու...
Ո՞վ է շոյելու բաշդ հրեղեն
Եվ կարոտներիդ դարավոր փոշին
Ակամբ մաքրելու քո հուր աչքերից:
Քուռկիկ Ջալալի՛,
Ասպանդակողդ եթե հավատա
Այս սուտ ու անգութ ավուր ու դարին՝
Հար ուժասպառ է հողը մնալու,
Եվ չի լինելու <<ցորեն քանց մասուր...>>:

27.01.2014

ԳՐԱԿԱՆ ԳՈՐԻՍ/ Տիգրան Գրիգորյան

«Նրա յուրաքանչյուր գործ ապրված տառապանք է՝ բյուրեղացած իբրև բանաստեղծական գեղեցկություն»:

                                          ԿԻՄ ԱՂԱԲԵԿՅԱՆ

ՀԱՆԱՊԱԶՕՐՅԱ ԱՂԵՐՍ

Ցերեկը՝ լու՛յս լինի,
Երեկոն՝ հու՛յս լինի,
Գիշերը՝ կա՜նչ...

Քեզ ականջ դնո՛ղ լինի,
Աստղադո՜ղ... ու հող լինի,
Բի՜լ երազանք...

Հոգիդ անքե՛ն լինի,
Հավատդ՝ շե՜ն լինի,
Կյանքդ՝ հորձանք:

ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՍ

Մեղքդ հույզերի անմահությունն էր...
Կյանքդ՝ խելահեղ խայտա՜նքը նրա,
Միտքդ միշտ խղճի թարգմանությունն եր,
Խելառ պոռթկումդ՝ երդու՛մը նրա:

Վիշտդ ճշտության անճարությու՜նն էր...
Արդարությունը՝ հավա՜տդ չքնաղ,
Իղձդ երազի խաղաղությու՜նն էր...
Սմքած թախիծդ՝ հեքիաթը նրա:

Հույսդ անընդհա՜տ Աստծուն մերվելն էր,
Համբերությունդ՝ հանճարիդ վկան,
Ճշմարտությունդ լու՜յս-մոլությունն էր...
Տվայտանքներդ՝ պսա՛կը նրա:

18.12.2013

Նշվեց Սերո Խանզադյանի ծննդյան 98-ամյակը


Դեկտեմբերի 3-ին լրացավ հայ մեծանուն արձակագիր Սերո Խանզադյանի ծննդյան 98-րդ տարելիցը: Հիշատակարժան օրվա առթիվ գրողի հայրենի առանձնատանը տեղի ունեցավ գրական հանդիսություն, որը կազմակերպել էր Ակսել Բակունցի տուն-թանգարանին կից գործող ՄԻՐՀԱՎ գրական խմբակը:
Խանզադյանի հայրենի տունն իր հյուրընկալ հարկի տակ էր մեկտեղել բազմաթիվ մտավորականների, գրողների, մշակութանվեր ու գրականասեր մարդկանց:
Ողջունելով հյուրերին՝ ՄԻՐՀԱՎ գրական խմբակի ղեկավար Թ.Մարությանը նշեց. <<Խորհրդանշական է, որ գրական այս հանդիպումն ու ցերեկույթը տեղի է ունենում հենց Խանզադյանի հայրենի հարկի տակ, որտեղ իսկապես թևածում է գրողի շունչը և հորդորում պահպանել-շենացնել այդ սրբատեղին, դարձնել նրա անվանն ու գործին արժանի մշակութային օջախ>>: Նա շեշտեց Խանզադյանի ստեղծագործության բարձր արժեքայնությունը, ստեղծագործություն, որ <<մի ամուր օղակ դարձավ ազգային ոգեկերտման ճանապարհին>>: