ՆՈՐԱՀԱՅՏ ԼՈՒՍԱՆԿԱՐ ̸ Ակսել Բակունցը ծնողների` Ստեփան Թևոսյանի և Բոխչագյուլի հետ

Այս ընտանեկան լուսանկարը Ակսել Բակունցի տուն-թանգարանի ֆոնդը համալրած վերջին ցուցանմուշն է: Տուն-թանգարանի տնօրեն Վարդան Սարգսյանն այն հայտնաբերել է Գորիսի երկրագիտական թանգարանի օժանդակ ֆոնդում:

ԱՅՍՕՐ ՍՈՒՐԵՆ ԱՅՎԱԶՅԱՆԻ ԾՆՆԴՅԱՆ ՕՐՆ Է

<<Ծնվել եմ Հայաստան երկրի հեռավոր մի գյուղում: Հայրս շուտ է մահացել: Ես որբ եմ մեծացել, ու ոչ ոք չի ասել.

-Ես քեզ սիրում եմ:

Մայրս լվացք անելով է մեծացրել ինձ: Ես ոտաբոբիկ եմ գնացել դպրոց ու ոչ ոք ինձ չի ասել.

-Ես քեզ սիրում եմ:

Գրքեր եմ գրել մի քանի ու սիրել եմ անսահման իմ գրքերի հերոսներին, բայց նրանցից և ոչ մեկը ինձ չի ասել.

-Ես քեզ սիրում եմ: 

Քանի-քանի անգամ եմ կանգնել իմ հայրենի գյուղի ժայռակոփ վիհերի ու անդունդների վրա ու գոչել ամբողջ ձայնով.

Լեռներ իմ հայրենի, ձորեր իմ հարազատ, սարեր իմ վեհ ու վսեմ, ես սիրում եմ ձեզ:

Միայն սարերը, միայն ձորերն են արձագանքել ինձ.

Մենք քեզ սիրում ենք...>>:

*Լուսանկարը՝ Քաջիկ Միքայելյանի արխիվից: 

Դարձերեսին հեղինակի ընծայագիրն է գրչակից ընկերոջը՝ Ք.Միքայելյանին:

Արտատպելիս հղումը կայքին պարտադիր է:

ԱՐԿԱԴԻ ԾԱՏՈՒՐՅԱՆ / Ձոներգ Սուրեն Այվազյանին՝ ծննդյան 100-ամյակի առթիվ

Ուրիշ են մեր քերծերը,
Ուրիշ են դաշտերն ատլաս,
Ուրիշ են մեր սարերը՝
Ձյունեղեն, անհաս:

Հողը՝ մանկություն-մուրազ,
Երկինքը՝ կարոտ մի հին,
Ջրերը՝ զուլալ ու պարզ,
Այնպե՛ս հեքիաթային:

Քարերը՝հովվական բարձ,
Ձորերը՝ խաս անկողին,
Ծաղկունքը՝ երազավարս՝
Կպած ժայռակողին:


Մարդիկ՝ իմաստուն ու խոր,
Ժայռի պես թիկնած հողին,
Ինչպես քո դարավոր
<<Փիթոսի ընկուզենին>>:

ԲԱՑԱՌԻԿ ԼՈՒՍԱՆԿԱՐ՝ ԱԼԲԵՐՏ ԻՍԱՋԱՆՅԱՆԻ ԸՆԾԱՅԱԳՐՈՎ

Հրապարակում ենք Ալբերտ Իսաջանյանի անտիպ լուսանկարներից մեկը՝ հեղինակային ընծայագրով: Բանաստեղծն այն ընծայագրել է գրչակից ու հոգեկից ընկերոջը՝ տաղանդաշատ բանաստեղծ, Ա.Բակունցի տուն-թանգարանի հիմնադիր ու երկարամյա երախտավոր տնօրեն Քաջիկ Միքայելյանին(Դորունց): Լուսանկարի բնօրինակը պահվում է Ք.Միքայելյանի արխիվում:  

Ազնիվ Քաջիկին և ազնիվ բարեկամիս՝ սարսափելի մեծ սիրով՝ Ալ.Իսաջանյանից՝ ծննդյան քսանյոթամյակի առթիվ: 

11.3.65 թ. Գորիս


* Լուսանկարն արտատպելիս հղումը կայքին պարտադիր է:

ԲԱՑԱՌԻԿ ԼՈՒՍԱՆԿԱՐ / Հանդիպում Ալբերտ Իսաջանյանի հետ Ակսել Բակունցի տուն-թանգարանի այգում

ՍԻՄՈՆ ՍԻՄՈՆՅԱՆ / Ծափիդ ու ապտակիդ համար

Յարգան՛ք քեզ, հայ ժողովուրդ - ո՛չ այն յարգանքը, որ ուղղւած է քու նահատակութեանդ՝ Հայ Վշտի Երգիչին՝ Ա.Ահարոնեանի բառերով՝ <<Նահատակ ժողովուրդ>>, - այլ յարգա՛նք՝ քու զոյգ ձեռքերուն ափերուն:

Դուն քու մէկ ափովդ ապտակ կը զարնես, երկու ափերովդ՝ ծափ: 

Ապտակ զարնես մէկ ափովդ, թէ ծափ՝ երկու ափերով յարգա՛նք քեզ, հայ ժողովուրդ, ես քու ծափդ ու ապտակդ կ'ընդունիմ նո՛յն սիրով, հաւասար չափով: 

Ես քու զաւակդ եմ հարազատ՝ ինծի ապտակ զարնես թէ ծափ, վասնզի ափսո՜ս, շա՜տ ափսո՜ս, նոյնն են քու ծափդ ու ապտակդ: 

Երեսուն տարի, մինչեւ երէկ, ինծի ապտակ զարկիր մէկ ափովդ, երբ ես Ղարաբաղ ու Նախիջեւան պահանջեցի, Արեւմտեան Հայաստան, Վան ու Մուշ պահանջեցի, իսկ հիմա երկու ափերովդ ծափ կը զարկես երբ ես զանոնք չեմ պահանջեր, եւ կ'աղօթեմ առ Տէր, որ առ այժմ եղածը պահէ: 

Ապտակէդ, ես վրջեցի իմ հօրս ձիուն պէս, իսկ հիմա կուց-կուց արիւն կու լամ, երբ ծափ կը զարնես ինծի, այնքա՜ն ուժգին ու բուռն: 

Ծափդ ու ապտակդ երանի՜ թէ տարբեր, շա՛տ տարբեր ըլլային: 

Բայց դարձեալ, միշտ ու յաւիտեանս յաւիտենից, յարգա՛նք քեզ, հայ ժողովուրդ:

ԲԱՑԱՌԻԿ ԼՈՒՍԱՆԿԱՐ ՍԻՍԻԱՆԻ ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԹԱՆԳԱՐԱՆԻ ՖՈՆԴԻՑ

Նորին Սուրբ Օծություն, Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Վազգեն Ա-ն և Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոս Արամ Ա-ն Շաքե ջրվեժում, 1989թ., ապրիլ: ՄՄ 790: 

ԲԱՑԱՌԻԿ ԼՈՒՍԱՆԿԱՐ / Կոստան Զարյանը Արմեն Դարյանի ու Երվանդ Ազատյանի հետ

Ձախից՝ Կոստան Զարյան, Արմեն Դարյան, Երվանդ Ազատյան (Երևան, 1962թ.)